Radiopresentator en voormalig huisarts, tophockeyer en bondscoach Tom van ’t Hek volgt Kees Jansma op als voorzitter van de Raad van Toezicht van het Jeugdfonds Sport & Cultuur. Zijn affiniteit met ons werk en kwetsbare kinderen komt voort uit zijn ervaringen als huisarts en voorliefde voor sport en cultuur.  

Tom van 't Hek nieuwe voorzitter van de Raad van Toezicht Jeugdfonds Sport & Cultuur“Ik kende het Jeugdfonds Sport & Cultuur al en heb niet lang hoeven nadenken over de vraag of ik Kees wilde opvolgen als voorzitter van de Raad van Toezicht,” zegt Tom van ’t Hek. “Het is een prachtige organisatie en ik wil mensen graag een zetje in de goede richting geven als dat nodig is. Juist nu. Je ziet dat, ook vanwege de coronacrisis, de verschillen tussen mensen qua fysieke en mentale gezondheid en financiën steeds groter worden. Daar maak ik me grote zorgen over. Volgens mij is het verkleinen van die verschillen een van de belangrijkste uitdagingen waar we als samenleving voor staan. Ik ben blij dat ik via het voorzitterschap van het Jeugdfonds mijn steentje bij kan dragen.”  

Niet vanzelfsprekend

Als huisarts kreeg Tom mensen uit alle hoeken van de samenleving in zijn spreekkamer. “In mijn spreekkamer zag ik dat veel dingen die wij als vanzelfsprekend beschouwen, zoals voldoende geld om rond te komen en om ‘gewoon’ mee te kunnen doen aan bijvoorbeeld sport of cultuur, voor veel mensen helemaal niet zo vanzelfsprekend zijn. Ikzelf heb van jongs af aan ongelofelijk veel ‘sportgeluk en plezier’ mogen ervaren, maar was me ook bewust dat dit lang niet voor iedereen is weggelegd.

Op de club van mijn kinderen werd er zelfs nog in het clubkrantje een lijstje gepresenteerd van kinderen waarvan de ouders de contributie niet hadden betaald. Of werden kinderen van het veld gehaald als de contributie niet was overgemaakt. Ik heb toen meteen gezegd dat we daar echt mee op moesten houden. Kinderen mogen niet de dupe worden van de financiële situatie thuis en mee kunnen doen is zo belangrijk en basaal. 

En of je nou kiest voor hockey, voetbal of gitaar: ik ben ervan overtuigd dat ergens aan meedoen en erbij horen essentieel zijn voor de ontwikkeling van kinderen en jongeren. Als je er als kind bij hoort, is de kans groot dat je ook als volwassene volop deel uitmaakt van de samenleving. ” 

Ook cultuur

Tom van ’t Hek heeft van kleins af aan de kans gekregen om te sporten en het heeft hem veel gebracht. “De belangrijkste bijzaak van het leven,” lacht hij. “Dat geldt voor mij ook alhoewel sport echt niet het enige is in mijn leven zoals veel mensen denken. Maar sport, zowel als speler en als coach, heeft veel voor me betekent en doet dat nog steeds. Als vader was ik ook altijd actief bij de voetbalclub van mijn zoontje en de hockeyclub van mijn dochter. Dat verenigingsleven is heel waardevol. Sport is dus belangrijk voor me maar cultuur net zo goed. Als kind gingen we ook mee naar concerten en theater. Ik ben een groot opera en kleinkunstliefhebber.” 

Gezinnen moeten ons weten te vinden 

De naam zegt het al: de Raad van Toezicht houdt toezicht op het reilen en zeilen van het Jeugdfonds Sport & Cultuur. “Er staat een prachtige organisatie met mensen die heel goed weten wat ze doen,” vindt Tom. “Ik wil graag meedenken met ontwikkelingen zoals de samenwerking met andere hulporganisaties binnen Sam&. Meedoen met sport en cultuur is belangrijk maar er is meer dat het verschil kan maken in de levens van kinderen en jongeren. Hoe groter het aanbod is dat we kinderen kunnen bieden, hoe beter het is. Ik kijk dus graag hoe we de dingen zo goed en zo handig mogelijk kunnen organiseren met elkaar.

Een van de belangrijkste taken nu is dat kinderen en ouders ons weten te vinden en dat wij de kinderen kunnen vinden, zeker nu sport en cultuur weer open zijn. Ik zet graag mijn ervaring en contacten in om het Jeugdfonds nog sterker te maken zodat kinderen mee kunnen doen en de kloof tussen verschillende groepen in de samenleving kleiner wordt.” 

>> Meer over onze Raad van Toezicht

Tommes Krullaars, eigenaar van consultancy bureau AllChiefs, is sinds begin dit jaar bestuurslid van het Jeugdfonds Sport & Cultuur Zuid-Holland. Het Jeugdfonds zet zich in voor kinderen waar thuis niet genoeg geld is om mee te kunnen doen aan sport en/of cultuur. Voor deze kinderen betaalt het Jeugdfonds de contributie, zodat elk kind mee kan doen.

Bestuurslid TommesTommes is 49 jaar oud, woonachtig in Scheveningen, getrouwd, trotse vader van twee dochters en een zoon, handbal fan en groot muziekliefhebber. Daarnaast heeft Tommes een eigen bedrijf, een adviesbureau, gevestigd in Rotterdam. Daar behandelt hij grote veranderingen bij bedrijven, waar meerdere disciplines voor nodig zijn, zowel de financiële kant, de operationele kant en de menselijk kant. “Ik zit zelf de afgelopen 12 jaar vooral aan de ‘mens’ kant als adviseur bij bedrijven.” vertelt Tommes.

De betekenis van sport en cultuur

Tommes weet maar al te goed wat voor moois sport en cultuur een kind kan brengen. Op zijn 5e begon hij met handballen en vanaf zijn 7e speelt hij met veel plezier trompet. Jaren later leerde hij zelfs zijn vrouw kennen op de handbalvereniging, en ook een aantal van zijn beste vrienden heeft hij er ontmoet. Zijn kinderen zijn ook gaan handballen en fanatiek met sport bezig. Binnen de handbalvereniging heeft hij tot zo’n tien jaar geleden altijd een actieve rol gehad, zo heeft hij training gegeven en is hij bestuurslid en voorzitter van de club geweest.

Waarom ben je bestuurslid geworden?

“Ik zag dat er een plek vrij was gekomen in het bestuur, en aangezien de jongste nu gaat studeren vond ik het tijd voor iets nieuws. Mijn kinderen hebben altijd veel gehad aan sport en ik vind dat ik mij hard kan maken om zoveel mogelijk kinderen dezelfde beleving te geven. Dus vandaar dat ik contact heb opgenomen. En daar ben ik heel blij mee. Ik vind het een heel mooi doel.”

Zoveel mogelijk kinderen deel  laten nemen

Hij hoopt als bestuurslid zijn steentje bij te kunnen dragen om zoveel mogelijk kinderen deel te laten nemen aan sport en cultuur. “Maar specifiek wil ik mij gaan richten op hoe krijgen we meer mensen uit het bedrijfsleven geïnteresseerd in dit goede doel? En hoe gaan we zorgen dat zij dit goede doel steunen in de brede zin van het woord. Hoe kunnen we meer financieringsbronnen vinden om mooie projecten te realiseren en tegelijkertijd de bekendheid van het Jeugdfonds te vergroten. Daar wil ik mij voor gaan inzetten en dat past ook goed bij mij.”

Sport en cultuur verbindt. Het is een taal die iedereen spreekt

Sport en cultuur verbindt

Tommes vertelt: “Sport en cultuur verbindt. Het is een taal die iedereen spreekt. In sport en cultuur komen zoveel verschillende mensen bij elkaar. Mensen uit verschillende lagen, mensen met verschillende (culture) achtergronden, mensen met verschillende interesses. En dat maakt het mooi. Sport en cultuur brengt een stukje ritme in je leven, geeft je ontzettend veel plezier en daagt je uit om doelen te stellen. Of je nu de beste wilt worden, een wedstrijd wilt winnen of meedoet voor je gezondheid. Vaak moet je onbewust samenwerken om die doelen te bereiken. Als veel mensen samen sporten en muziek maken dan wordt de maatschappij een stukje mooier én leuker. “

Simonetta van den Berg werkt sinds 3 jaar als Buurtsportcoach voor Heuvelrug Sportief & Gezond. Met hart en ziel zet ze zich in om kinderen en volwassenen bewust te maken van het belang van sport, bewegen en gezondheid. Sinds 1,5 jaar is ze lokaal aanspreekpunt voor het Jeugdfonds Sport & Cultuur voor de Utrechtse Heuvelrug. “Juist de kinderen die niet goed mee kunnen komen daar zet ik me graag voor in.”

Wat doe je als lokaal aanspreekpunt?

Lokaal aanspreekpunt Simonetta van den bergSimonetta: “Als lokaal aanspreekpunt ben je de verbindende factor. Je bent niet alleen aanspreekpunt voor de intermediairs, scholen en mensen uit de gemeente. Maar je helpt ook het Jeugdfonds Sport & Cultuur zoveel mogelijk onder de aandacht te brengen en zet je activiteiten op om geld op te halen voor het fonds. Zo hebben we afgelopen jaar een inzamelingsactie gedaan bij 8 supermarkten op de Heuvelrug. Klanten konden dan hun statiegeld doneren aan het Jeugdfonds. Supermarkten zijn ook enthousiast om aan deze actie mee te doen.”

Wat is jouw drijfveer?

Gezinnen en kinderen helpen waar het niet zo makkelijk gaat. Zij hebben ook recht op wat extra hulp en dat iemand eens echt iets goed voor ze regelt en dat iets wel lukt. Het gaat me echt om de kinderen.  Om die te zien stralen. Ieder kind verdiend het om te kunnen genieten van sport of cultuur. Daar maak ik me graag hard voor!

Hoe ben je in aanraking gekomen met het Jeugdfonds?

Ik kende het Jeugdfonds al een tijdje vanuit mijn werk als Buurtsportcoach. In oktober 2019 zocht Heuvelrug Sportief en Gezond een nieuw lokaal aanspreekpunt voor het Jeugdfonds Sport & Cultuur. Daar hoefde ik geen seconde over na te denken. “Soms voel je gewoon direct: ja dit wil ik doen. Juist met kinderen die niet goed kunnen meekomen daar wil ik me voor inzetten.”

Wat is jouw kracht?

Simonetta: “Ik stop niet voordat het gelukt is. Ik voel een enorme drive om mensen te helpen. Soms loopt het niet altijd meteen van een leien dakje bij een gezin of vereniging. Maar ik geef niet zo snel op en blijf net zo lang proberen: hier een telefoontje, daar nog een mailtje. Totdat het wél lukt. Het is voor mij een sport om door te gaan tot het goed geregeld is voor dat gezin.”

Wat vind je zo leuk aan je werk?

“Het vastbijten en oplossen zoals ik net al vertelde. Maar ook het verbinden van mensen. Je kunt echt van betekenis zijn voor kinderen. Er zijn helaas veel kwetsbare gezinnen met kinderen die niet mee kunnen komen. Daarom is het natuurlijk fantastisch dat het Jeugdfonds er is. Niet alleen het sporten en bewegen maar ook cultuur is ontzettend belangrijk in de ontwikkeling van kinderen.”

Waarom is sport en cultuur zo belangrijk?

Sporten is natuurlijk gezond, zeker in de buitenlucht. Kinderen zitten al meer binnen dan vroeger. En elk kind kan winnen in sport. Maar ook leren verliezen, wat net zo belangrijk is. Sport en cultuur zou veel meer onderdeel moeten worden van het onderwijs. “Kinderen zouden meer op hun talenten moeten worden aangesproken in plaats van de cijfers op school”, aldus Simonetta.

Waar liggen kansen ?

Het onderwijs kan een grote rol spelen voor die gezinnen die de sociale dorpsteams niet zo op de radar hebben. Docenten hebben meer zicht op wat er speelt binnen een gezin. Zij kunnen ook gemakkelijk met het kind in gesprek over wat hij/zij wil qua sport of culturele lessen. “Maar,” zo vertelt Simonetta, “de druk in het onderwijs is groot, dus je moet het zo gemakkelijk mogelijk voor hen maken. Het mooiste is om op elke school een intermediair te hebben. Dan kunnen we zoveel meer kinderen helpen.”

Wat is je droom?

Een inspirerende plek in elk dorp waar kinderen en volwassenen terecht kunnen voor informatie rondom gezond leven, sport, bewegen, cultuur ziet Simonetta wel zitten. En waar allerlei laagdrempelige activiteiten worden georganiseerd rondom deze thema’s. “Een gezond loket, net als de VVV maar dan ff anders”, lacht Simonetta. “Een andere droom is dat hier op de Heuvelrug alle sportverenigingen straks een watertap hebben. Daar word ik ook heel gelukkig van.”

Martijn is werkzaam als projectmanager en strategisch adviseur bij Rotterdam Sportsupport, zzp’er, regionale verbinder, adviseur lokale sport en actief binnen de zwemsport. Daar komt nu de functie bestuurslid van het Jeugdfonds Sport & Cultuur Zuid-Holland bij. Het Jeugdfonds zet zich in voor kinderen waar thuis niet genoeg geld is om mee te kunnen doen aan sport en/of cultuur. Voor deze kinderen betaalt het fonds de contributie, zodat elk kind mee kan doen. Martijn zal hier vanaf heden zijn steentje met plezier en enthousiasme aan bijdragen!

Even kort voorstellen

Martijn Blok: sportliefhebber, gepassioneerd over de meerwaarde van clubs en in zijn werkzaamheden een echte duizendpoot! Sinds zijn jeugd speelt sport al een grote rol in zijn leven. Op zijn 9e is hij lid geworden van een zwemvereniging en heeft hij zelf aan waterpolo en wedstrijdzwemmen gedaan. Al snel werd hij ook vrijwilliger wat hij tot op de dag van vandaag nog steeds is. Daarnaast is Martijn 12 jaar geleden begonnen als accountmanager en contactpersoon voor sportverenigingen bij Rotterdam Sportsupport. Sinds een aantal jaar is hij nu vooral actief op het landelijke podium waar hij de verbinding maakt tussen lokaal en landelijk sportbeleid met name op gebied van verenigingsondersteuning, en veel doet voor o.a. NOC*NSF. Als zzp’er neemt Martijn vooral opdrachten aan op het gebied van sportnetwerken en procesbegeleiding.

Hoe heb je kennis gemaakt met het Jeugdfonds?

“Vanuit Rotterdam Sportsupport ben ik bekend met de uitvoering en coördinatie voor het lokale Jeugdfonds uit Rotterdam,” vertelt Martijn. “In mijn rol als accountmanager voor verenigingen heb ik verenigingen altijd gevraagd of zij het Jeugdfonds al kenden, en of zij wisten dat ze via deze weg kinderen de kans konden bieden om te sporten.” Ook toen Martijn penningmeester werd bij een Rotterdamse zwemvereniging kreeg hij te maken met het Jeugdfonds. “Er zijn daar ook leden die dankbaar gebruik maken van het fonds. Vanuit die rol zag ik hoe het aan die kant van de sportvereniging werkt. We zijn er als sportvereniging zeker blij mee dat zo’n mogelijkheid bestaat.” Afgelopen december zag Martijn de vacature voor de functie Bestuurslid voorbij komen. “Het leek mij gelijk een leuke functie, omdat ik het fonds al jaren een warm hart toe draag en ik mij graag inzet voor sport, op allerlei manieren.”

 Sport en cultuur is een verrijking. Het verbindt.

Affiniteit met sport en cultuur

Martijn staat twee keer per week aan het zwembad in zijn rol als trainer voor het wedstrijdzwemmen, is ook coördinator en bestuurslid van deze afdeling binnen de zwemvereniging en tevens penningmeester. De zwemvereniging is dan ook de plek waar Martijn zijn affiniteit met sport heeft ontwikkeld. “Ik ben een verenigingsdier! Het sociale netwerk, vrienden leren kennen. Dat vind ik de kracht van een vereniging. Veel van mijn huidige vrienden heb ik ook ontmoet op de vereniging,” vertelt Martijn. Ook op cultureel vlak heeft Martijn wat gedaan. Als kind heeft hij een aantal jaar keyboard gespeeld. In zijn werkzaamheden voor Rotterdam Sportsupport heeft hij het project van de Rabobank Verenigingsondersteuning opgepakt, wat draait om ondersteuning bieden in sport en cultuur. In die periode is Martijn in contact gekomen met een aantal cultuurorganisaties of stichtingen die ondersteuning nodig hadden.

Wat hoop je te kunnen betekenen voor het Jeugdfonds?

Martijn: “Ik hoop met mijn ervaring en netwerk iets te kunnen bijdragen aan het Jeugdfonds, zodat het fonds zich kan blijven door ontwikkelen en nog meer kinderen gaat bereiken. Ik vind het mooi dat het fonds zich inzet voor gezinnen met een laag inkomen en kinderen de kans biedt deel te nemen aan sport, cultuur en zwemles. Als zwemliefhebber is het fantastisch om te zien dat het Jeugdfonds zoveel kinderen de kans geeft om te leren zwemmen.”

Waarom vind je het belangrijk dat het Jeugdfonds bestaat?

Martijn: “Iedereen moet een sport of cultuuractiviteit kunnen beoefenen. Daar geloof ik in, en mij is het om het even of dat sport of cultuur is. Het liefste nog allebei! Omdat je ontzettend veel vaardigheden en creativiteit op doet.” Het is niet vanzelfsprekend dat ieder kind sport, of aan cultuur doet. Om welke reden dan ook. Voor sommige kinderen komt dat door een financiële barrière, en het Jeugdfonds kan die wegnemen.”

Elke gemeente die bij het Jeugdfonds is aangesloten heeft een lokaal aanspreekpunt. Die is het eerste contact voor ouders, intermediairs, sportverenigingen, cultuuraanbieders en de gemeente. In de rubriek ‘Wie zijn onze lokale aanspreekpunten?’ stellen wij deze toppers aan je voor aan de hand van een aantal vaste vragen. Dit keer Tanja van Driel.

Vertel eens wat over jezelf?

Ik werk sinds maart 2017 voor Welzijn Putten in Putten als sociaal werker. Mijn werk bestaat voornamelijk uit het ontwikkelen en uitvoeren van projecten die te maken hebben met het aanpakken van laaggeletterdheid, deskundigheidsbevordering voor vrijwilligers, het vergroten van het sociale netwerk van inwoners en het adviseren van het Platform mantelzorg Putten. Ook ben ik verantwoordelijk voor de socialemediakanalen van onze organisatie. Naast deze taken ben ik actief in de armoedebestrijding voor kinderen in Putten en ben ik lokaal aanspreekpunt voor de Puttense intermediairs van het Jeugdfonds Sport & Cultuur en voor alle geïnteresseerden. Mijn werk is zoals je ziet erg afwisselend, geen dag is hetzelfde en dat vind ik erg leuk.

Wat doe je als lokaal aanspreekpunt?

Ik onderhoud de contacten met iedereen die iets wil weten over het Jeugdfonds Sport & Cultuur. Dit kunnen vragen zijn over praktische dingen, maar ook algemene informatie. Daarnaast doe ik aan PR op alle plekken waar ouders en kinderen komen. Dit is heel breed. Naast digitale PR via onze socialemediakanalen en website zorg ik ook voor dingen als posters en flyers en de verspreiding hiervan. Dus van sportclub tot apotheek, de kinderopvang, bij zorg- en welzijnsorganisaties: je kunt onze PR overal tegenkomen.

Waarom is een lokaal aanspreekpunt binnen een gemeente belangrijk?

Ik denk dat je de drempel om een vraag te stellen wegneemt als je je vraag kunt stellen aan iemand die je kent of die dichtbij en benaderbaar is. Het sturen van een vraag per app of even binnen lopen bij een bekende is makkelijker dan bellen naar een algemeen nummer van iemand met wie je geen contact hebt.

Waarom is sport en cultuur zo belangrijk voor kinderen?

Mee kunnen doen betekent niet alleen dat een kind nieuwe vaardigheden leert. Als een kind sport of naar scouting kan, dan maakt het vaak vrienden voor het leven. De wereld van een kind wordt groter en dit is belangrijk voor zijn of haar persoonlijke ontwikkeling. Daarnaast denk ik dat het er ook voor zorgt dat kinderen gelukkiger worden.

Heb je een mooi voorbeeld van een cultuuraanbieder of sportvereniging hoe zij het Jeugdfonds Sport & Cultuur inzetten?

Jazeker, er zijn een aantal sportscholen in Putten die een hoger contributietarief per jaar vragen dan de maximale vergoeding vanuit het Jeugdfonds. Deze sportscholen laten kinderen zonder het restbedrag te vragen meesporten. En dat is fantastisch! Want op deze manier kunnen heel veel kinderen en jongeren toch sporten met hun vrienden die niet opgroeien in armoede.

Heb je nog tips voor andere lokale aanspreekpunten? Of voor intermediairs?

Hou het fonds altijd in gedachten als je in gesprek bent met mensen die kinderen in armoede tegenkomen via hun werk of vrijwilligerswerk. Zo kan je hen motiveren om intermediair te worden en kunnen er meer kinderen meedoen.

Wat is jouw wens voor de toekomst?

We zijn in Putten samen met de gemeente Putten en Stichting Leergeld Randmeren druk met het inrichten van het portaal Sam&. Hier kunnen straks niet alleen aanvragen voor het Jeugdfonds Sport & Cultuur worden gedaan, maar ook voor hulp vanuit Stichting Leergeld, Jarige Job en Kinderhulp. Intermediairs kunnen een aanvraag doen, maar wat straks nieuw is, is dat ook ouders uit Putten dit zelf kunnen. Ik wens dat we door deze nieuwe ontwikkeling straks nog meer kunnen betekenen voor kinderen die in Putten in armoede opgroeien. Dat hulp en ondersteuning nog toegankelijker worden en drempels veel lager

Vragen voor Tanja? Mail naar: tvdriel@welzijnputten.nl

 

Elke gemeente die bij het Jeugdfonds is aangesloten heeft een lokaal aanspreekpunt. Die is het eerste contact voor ouders, intermediairs, sportverenigingen, cultuuraanbieders en de gemeente. In de rubriek ‘Wie zijn onze lokale aanspreekpunten?’ stellen wij deze toppers aan je voor aan de hand van een aantal vaste vragen. Dit keer Rudolf Huberts.

Vertel eens wat over jezelf?

Ik ben Rudolf en werk sinds 2012 als coördinator van de buurtsportcoaches van Goed Bezig Oldebroek. Ik ben in dienst van de Gelderse Sport Federatie, maar werk aan een opdracht van de gemeente Oldebroek. Wij stimuleren een gezond en actief leven voor inwoners, iets wat we mèt die inwoners en omgeving willen realiseren. Financiële drempels wegnemen is iets wat daarbij past.

Wat doe je als lokaal aanspreekpunt?

Ik zorg dat er voldoende lokale intermediairs zijn. Met trots kan ik wel zeggen dat er op elke basisschool in onze gemeente een intermediair actief is. En daarnaast ook nog eens bij heel veel andere buurt- en zorgpartijen. Ook zorg ik voor bekendheid van het fonds onder de doelgroep. Door campagnes en berichten lokaal uit te zetten en ook sport- en cultuuraanbieders hierover te informeren.

Waarom is een lokaal aanspreekpunt binnen een gemeente belangrijk?

Een lokale aanjager zorgt dat het fonds blijft leven in de gemeente. Daarnaast is het een laagdrempelig aanspreekpunt voor inwoners, intermediairs en aanbieders. Als buurtsportcoach ben je al een bekend gezicht, wat zorgt voor korte lijnen en warme contacten.

Waarom is sport en cultuur zo belangrijk voor kinderen?

Het is wat mij betreft van levensbelang. Het draagt bij aan een leven lang mentale en fysieke fitheid. Met zo’n leefstijl kun je niet vroeg genoeg beginnen. Als ik zie wat het mijzelf heeft opgeleverd, gun ik dat iedereen: vrienden maken, omgaan met elkaar, winst/verlies, regels, uitdagingen, grenzen verleggen, jezelf ontwikkelen en ontdekken waar je talenten liggen. En natuurlijk een belangrijke uitlaatklep, zeker voor kinderen uit gezinnen waar het financieel zwaar is.

Heb je een mooi voorbeeld van een cultuuraanbieder of sportvereniging hoe zij het Jeugdfonds Sport & Cultuur inzetten?

Dit gaat van groot tot klein. Bij een aantal aanbieders is het Jeugdfonds goed zichtbaar bij het inschrijf- of juist uitschrijfformulier. Er zijn verenigingen die kindplaatsen aanbieden of zelf een mooie actie organiseren. Zo heeft een lokale kickboksaanbieder rond kerst een actie gehouden om kindplekken te realiseren bij hun vereniging. Dit zorgde ervoor dat vijf kinderen konden boksen zonder dat dit aanspraak deed op het algemene potje van het Jeugdfonds in onze gemeente.

Heb je nog tips voor andere lokale aanspreekpunten? Of voor intermediairs?

Zorg voor een intermediair op elke school. Zij kennen de situatie van de kinderen en zijn een laagdrempelige ingang voor ouders/verzorgers. Daarnaast is ook een actieve jeugdverpleegkundige een perfecte intermediair. Een ‘Kom in je sportkleding naar school – dag’ in bijvoorbeeld de Nationale Sportweek is een mooi moment om het gesprek in de klas eens aan te gaan. Waarom zijn er sommige kinderen zonder sport(kleding) en kunnen financiën daar een oorzaak van zijn? Met een praatkaart en signalenkaart armoede kun je de leerkracht handvatten geven. Zo’n dag/activiteit kun je natuurlijk ook voor cultuur inrichten.

Wat is jouw wens voor de toekomst?

Ik hoop dat het Jeugdfonds nog lang in een behoefte kan voorzien. Het is jammer dat het er moet zijn, maar ik ben blij dat het er is. Zo hoeft armoede geen rol te spelen in de sportieve of culturele ontwikkeling van het kind. Dit jaar is ook een langgekoesterde wens in onze gemeente werkelijkheid geworden: een volwassenenfonds sport en cultuur. Een aanrader en mogelijk wel wens voor veel andere gemeentes!

Vragen voor Rudolf? Mail naar: RHuberts@oldebroek.nl

 

Wie een vraag heeft aan Jeugdfonds Sport & Cultuur Gelderland, krijgt via mail of telefoon antwoord van Corina Cooke. Zij is al negen jaar de spil van de backoffice. “Het mooie vind ik dat we allemaal werken in het belang van de kinderen, wij op kantoor, de intermediairs, de gemeenten en de verenigingen. Zodat alle kinderen kunnen meedoen en op school kunnen vertellen, kijk eens, dit heb ik gemaakt of gedaan tijdens cultuur of sport.”

Wat doet de backoffice allemaal?

“De backoffice is het aanspreekpunt voor alle intermediairs, gemeenten en verenigingen. We beantwoorden vragen en sturen materialen op zoals folders en posters. Daarnaast sturen we facturen en rapportages aan gemeenten en koppelen terug naar het landelijk Jeugdfonds Sport en Cultuur. En het belangrijkste natuurlijk: we handelen de aanvragen af.” Daar komt vaak meer bij kijken dan je denkt. “Waar het bijvoorbeeld regelmatig mis gaat, is dat verenigingen niet weten dat ze een factuur aan ons moeten sturen. Dan wachten ze op het geld, maar zonder factuur kunnen wij niet overmaken. Dus ik roep ook via dit kanaal alle verenigingen met een aanvraag op dat snel te doen.”

Kun je alle aanvragen goedkeuren?

“We hebben zeer ervaren intermediairs, dus de meeste aanvragen kunnen snel door.” Lacht: “Intermediairs willen natuurlijk ook voorkomen dat ze een lastige Corina met extra vragen aan de lijn krijgen.” Corina zoekt altijd naar de beste oplossing voor de situatie. “Soms is de contributie hoger dan ons maximum van € 250,-, maar meestal komen de verenigingen ons dan tegemoet voor de kinderen. We proberen de situatie aan te voelen en flexibel te zijn in de samenwerking, zodat we zoveel mogelijk kinderen kunnen helpen. We hebben natuurlijk wel basisregels, dat je bijvoorbeeld maar 1 sport of cultuuractiviteit kunt doen.”

Heb je wel eens boze mensen aan de lijn?

“Soms voel je de onmacht van bijvoorbeeld ouders die je spreekt. Ze zijn niet boos op mij, maar gefrustreerd over de situatie. Ik blijf altijd vriendelijk, heb in al die jaren nog maar 2x de hoorn neergelegd. Wat ik wel erg vind is als mensen zeggen: jij weet niet wat het is. Dat weet ik namelijk wel. Mijn vader is heel jong overleden waardoor mijn moeder er alleen voor stond en nét buiten alle regelingen viel, ze kreeg nergens geld voor. Juist daarom vind ik het fantastisch dat er nu wel een JFSC is voor alle kinderen die willen meedoen.”

Wat zou je met jouw ervaring willen zeggen tegen ouders?

“Pak het alsjeblieft met twee handen aan, het is niet nodig om je te schamen! Sowieso weet niemand ervan; gemeenten krijgen bijvoorbeeld geanonimiseerde verslagen. Wat ik ook zie is dat er veel minder cultuuraanvragen zijn. Ouders en kinderen denken al snel dat dat niet voor hen weggelegd is. Maar we helpen ook graag kinderen die willen tekenen, dansen, drummen of toneelspelen!”

Wat is het leukste dat je hebt meegemaakt in de backoffice?

“Ik vind het bijzonder dat ik de kans gekregen heb me hier te ontwikkelen, ik begon in de schoonmaak. Volgens mijn collega’s stond ik altijd voor iedereen klaar en zou dit heel goed bij me passen. Ik vond het doodeng om te starten, maar doe het nog altijd met veel plezier. En daarnaast zijn de reacties geweldig. We krijgen zoveel opgestuurd: een heel mooie tekening van een jongen die op tekenles was gegaan, een paard van kraaltjes van een meisje op paardrijles, een foto van iemand met het net gehaalde zwemdiploma. En dan bedanken ze mij, maar dat is natuurlijk een compliment voor het hele team!

Wat zijn je wensen voor de toekomst?

“Natuurlijk hoor je te zeggen: dat we niet meer nodig zijn. Maar iedereen weet diep in zijn hart dat dat niet gaat gebeuren. Daarom is mijn doel om ieder jaar weer meer aanvragen te verwerken, want dan hebben meer ouders en kinderen ons gevonden. Ik zou graag zien dat meer leerkrachten het op een speelse manier bespreekbaar maken in de klas. Kinderen voelen echt wel aan dat er thuis geen geld is en kunnen het dan meenemen naar de ouders. En verenigingen kunnen het natuurlijk ook zélf onder de aandacht brengen bij hun leden. Zeker nu er door corona bij gezinnen geen geld meer is en kinderen dan ineens moeten opzeggen. Het is zó belangrijk dat kinderen even een uurtje hun zinnen kunnen verzetten, daar doen we het voor.”

 

Aan het begin van een nieuw jaar, waarin we er weer voor gaan om kinderen die aan de zijlijn staan mee te laten doen, moest ik terugdenken aan een reis naar de Verenigde Staten. Ik was daar met collega’s om na te gaan hoe het systeem van sociale zekerheid werkte in de staat Arizona. Er stond een werkbezoek op het programma aan een reservaat van de Navajo indianen (zoals ze zelf genoemd willen worden). In het reservaat werd de Amerikaanse samenleving in al zijn hardheid zichtbaar.

Veel misère in een desolaat landschap met schamele huizen en waardige mensen die zich niet wensten uit te spreken over hun situatie. We bezochten een school, vergelijkbaar met een basisschool bij ons. Veel kinderen die vrolijk in een soms moedeloos makende omgeving les kregen. Het symbool van de school was een zeester. Alle kinderen hadden een speldje met een zeester op hun borst. Een wat wonderlijk symbool vond ik. Immers, het reservaat bevindt zich in het hart van de Amerikaanse woestijn in Arizona, op tenminste 2000 kilometer van zee. Ik vroeg de leraar die ons gastvrij had rondgeleid naar het hoe en waarom van dit symbool. Dit is zijn verhaal.

Ooit woonden wij, Navajo, op vele plaatsen in het Westen van Amerika. De aarde was ons thuis. We jaagden en we verbouwden op ons land wat we nodig hadden om te leven. Ook aan zee woonden we delen van het jaar. Die tijd is voorbij, maar we willen dat onze kinderen de zee leren kennen. Elke grootvader gaat daarom op een dag met zijn kleinkinderen naar zee. Dat is onze traditie. Op een dag liep een van de grootvaders met zijn kleinzoon op het strand. Duizenden zeesterren waren, zo is hun levensloop, die nacht op het strand aangespoeld. De kleinzoon pakte voortdurend zeesterren op en bracht ze weer naar zee om ze te redden. Grootvader keek naar zijn kleinzoon en vroeg uiteindelijk: “Waarom doe je dat mijn kind, er liggen er duizenden, die kun je toch niet allemaal redden!” De jongen pakte opnieuw een zeester uit het zand, pakte de hand van zijn grootvader en liep met grootvader en de zeester naar de waterlijn. Bij de branding aangekomen gooide hij de zeester in zee en zei; “Ik kan er geen duizend redden, dus voor vele zeesterren is het te laat, maar voor deze ene niet. Elke geredde zeester is er een.”

Na even stil te zijn geweest zei de verteller tegen me: “En zo is het hier op deze school. We zullen ze niet allemaal een betere toekomst kunnen bieden. Sommigen van hen zullen terugzakken in het leven dat we hier leiden. Maar zo nu en dan is er die ene. Die ene leerling die stappen maakt. Die zichzelf en daarmee ons volk verheft. Dat is de reden waarom we het symbool van de zeester hebben omarmd.”

Ik heb het speldje met de zeester nog altijd in huis. Om me er zo nu en dan aan te herinneren aan wat de zin is van wat we doen, bijvoorbeeld als Jeugdfonds. Het lukt niet altijd. Het gaat soms mis. Maar zo nu en dan. Die ene!

Johan Kruithof
Voorzitter Jeugdfonds Sport & Cultuur Gelderland

Door corona zijn we allemaal maar ‘one handshake away’ van gezinnen die in armoede verkeren. Er moet bezuinigd worden. Het lidmaatschap van de sportclub, muziek- of dansles van de kinderen wordt vaak als eerste geschrapt. Zo worden kinderen in een cruciale fase in hun ontwikkeling uit een vertrouwde omgeving met vriendjes en vriendinnetjes gehaald en kunnen ze hun passie niet meer beoefenen. Wat is de definitie van armoede in deze tijd in Nederland?

Luister naar deze podcast Ask it Forward van The Curiosophy Collective met directeur Monique Maks:

Lees ook

“Kwetsbare kinderen verdienen het dat professionals en vrijwilligers zich met hart en ziel én kwaliteit voor hen inzetten.”

Interview met Monique Maks

Monique Maks is directeur van het Jeugdfonds Sport & Cultuur. Het fonds maakt het mogelijk dat jaarlijks zo’n 80.000 kinderen die opgroeien in armoede, ook lid kunnen worden van een sportclub en creatieve lessen kunnen volgen. “Kwetsbare kinderen verdienen het dat professionals en vrijwilligers zich met hart en ziel én kwaliteit voor hen inzetten.” 

Monique Maks, directeur Jeugdfonds Sport & CultuurSporten was en is voor Monique net zo vanzelfsprekend als tandenpoetsen. “Er wordt vaak gezegd dat sport een belangrijke bijzaak is, maar in mijn leven was sport vaak hoofdzaak,” vertelt Monique. Op haar vijfde ging ze op turnen en speelde ze intensief tennis – en dat doet ze nog steeds. “Ik ging op turnles omdat andere meisjes uit de buurt ook gingen. Ik mocht naar de bondsselectie en heb twee keer meegedaan aan de Nederlandse Kampioenschappen. Aan tennis en turnen was ik wel vijftien uur per week kwijt tijdens mijn middelbare school tijd. Maar ik wilde niets liever dus vond dat helemaal geen opgave. Dat is voor mij de essentie van mee kunnen doen aan sport en cultuur, dat je er zóveel plezier in hebt dat je het graag, of soms ook, niets liever doet. In het gezin werd ook veel muziek gemaakt, ook al was die drempel wel wat hoger, bekent Monique.Ik probeerde geregeld onder de blokfluitles uit te komen maar pianospelen vond ik wel leuk 

Sporten en muziekles zijn niet in alle gezinnen vanzelfsprekend

Ook Aniek en Morris, haar eigen kinderen, brengen veel vrije tijd met vrienden door op voetbal, hockey en tennis. Aniek speelt gitaar in de schoolband en is veel in de studio op school aan het jammen en chillen. Sporten en muziekles zijn niet in alle gezinnen vanzelfsprekend,” zegt Monique. “Dat weten we natuurlijk vanuit ons dagelijkse werk maar ook privé kom ik het tegen. Een jongetje in het voetbalteam van mijn zoontje kan meedoen dankzij ondersteuning. Wat me treft is dat hij heel verlegen oogt en fysiek een terneergeslagen houding heeft totdat hij op het veld staat. Dan zien we dat veranderen. Zijn koppie gaat dan omhoog en dan staat hij helemaal vrij te voetballen. Voetbal is wat hij het liefst doet en nu hij wordt zelfs gescout. Dat gun ik hem zo! 

Duurzaam helpen

Monique ging naar de ALO en studeerde vervolgens Bewegingswetenschappen. Na de studietijd startte ze als gymleerkracht op een middelbare school voor kwetsbare kinderen. Ook werkte ze voor Sportbureau Utrecht dat veel kortdurende projecten organiseerde voor deze doelgroep, onder andere in Kanaleneiland dat toen een Krachtwijk werd genoemd. “Dat was superleuk voor de kinderen maar niet duurzaam. Na afloop van het project waren de sportactiviteiten weer voorbij en de kinderen verdwenen uit het zicht. Bij het Jeugdfonds Sport & Cultuur helpen we kinderen structureel en door lid te worden van een sportclub of dansschool maken ze onderdeel uit van een sociaal netwerk. Dan wordt sport en cultuur een deel van henzelf, ze gaan de verbinding met anderen aan en gaan er ook serieuzer mee om. Hierdoor leren kinderen meer, ze ervaren zélf dat elke week sporten of muziek maken waardevol is en zo dragen sport en cultuur echt wezenlijk bij aan hun persoonlijke ontwikkeling en toekomst. 

Betekenis geven

Bij NOC*NSF werkte Monique jarenlang als programmamanager Topsport en daarna bij consultancybureau BMC op het gebied van sport, cultuur, onderwijs. “Het was een fantastische tijd maar toen ik de vacature bij het Jeugdfonds Sport & Cultuur zag, twijfelde ik geen moment. Van betekenis kunnen zijn voor kinderen die het keihard nodig hebben leek me heel mooi. Wat me aansprak, en nog steeds zo aanspreekt in deze functie: het is terug naar de basis, mogelijk maken dat kinderen mee kunnen doen, ongeacht de financiële situatie thuis. Daar begint het allemaal mee. Ik vind het onvoorstelbaar dat er in een rijk land als Nederland kinderen en jongeren zijn die niet kunnen sporten of hun creativiteit kunnen ontwikkelen omdat er thuis geldzorgen zijn. Doordat we ons met alle collegas en samenwerkingspartners elke dag inzetten voor het fonds kunnen we écht verschil maken in het leven van een kind. 

Gewoon mee kunnen doen

Inmiddels helpt het Jeugdfonds meer dan 80.000 kinderen per jaar en dat aantal groeit gestaag. Monique: “De organisatie ontwikkelt zich voortdurend maar het hart, de kern, blijft hetzelfde en voor dat hart doe ik het. Door te professionaliseren kunnen wij ons doel beter bereiken: méér kinderen die opgroeien in armoede kansen geven. Die kansen krijgen ze via deelname aan sport en cultuur. Ik weet als geen ander dat je je op de sportclub sociaal, fysiek en mentaal optimaal ontwikkelt en er skills opdoet waar je de rest van leven iets aan hebt. Dat geldt ook voor muziek – of dansles. De wereld van het kind wordt letterlijk groter. En dankzij de boodschap dat ze gewoon mee kunnen doen, wordt het vanzelfsprekender dat ze ook als volwassene blijven meedoen. 

Van Tietjerksteradeel tot Schin op Geul

Hoe ziet Monique de toekomst van het fonds? Ze lacht: “Dat we niet meer nodig zijn. Ik weet het, dat is waarschijnlijk een utopie, maar het zou mooi zijn als we overbodig worden. Ik hoop dat we, tot het zover is, alle kinderen die hulp nodig hebben, kunnen bereiken. Ook in breder verband. Als je kijkt naar een week uit het leven van een kind, zijn er veel meer zaken die cruciaal zijn naast sport en cultuur. Met je klasgenoten mee op schoolreis, een laptop om je huiswerk te maken en online les te volgen zoals in de coronaperiode hard nodig was, je verjaardag of Sinterklaas vieren. Daarom hebben we in 2017 het initiatief genomen om met Leergeld, Jarige Job en Kinderhulp Sam& op te richten: Sam& voor alle kinderen. Als je meer partijen aan je weet te verbinden, echt samen werkt, we in de samenleving omkijken naar de kinderen, dan worden alle kinderen gezien en geholpen van Tietjerksteradeel tot Schin op Geul. Daar geloof ik heilig in.  

Wist je dat?

gemeenten zijn aangesloten bij het Jeugdfonds Sport & Cultuur.

kinderen groeit op in armoede.

kinderen en jongeren kregen in 2020 de kans om te sporten.

kinderen en jongeren kregen in 2020 de kans om te dansen, muziek te maken of schilderen.