
Het maakt mij niet uit waar je vandaan komt, hoe je eruit ziet of hoeveel geld je hebt. Samen staan we sterker en Het Jeugdfonds Sport & Cultuur speelt hier een mooie rol in.
Sjoerd Mossou en Chris van Nijnatten zijn bekende namen in de voetbaljournalistiek. Samen staan ze op het podium met hun voetbaltheatershow Bier en Ballen, een avond vol verhalen, muziek, film en cabaret voor voetballiefhebbers.
Vanaf het begin besloten ze dat de opbrengst van hun avonden naar een goed doel moest gaan. Sinds een paar jaar is dat het Jeugdfonds. Daarmee willen ze iets terugdoen voor jongeren die graag willen sporten, maar waarbij dat thuis niet altijd mogelijk is.
Met hun show brengen Chris en Sjoerd mensen samen rond voetbal, en zorgen ze er tegelijk voor dat de opbrengst bij het Jeugdfonds terechtkomt.
Chris en Sjoerd maken het mogelijk.
Pieter Buist is geboren en getogen in Breda en werkt als professioneel MMA-vechter. Naast zijn sport zet hij zich in als ambassadeur voor het Jeugdfonds. Zo gebruikt hij zijn positie in de sport om iets terug te doen voor de jeugd in de stad.
Als ambassadeur komt Pieter regelmatig in contact met kinderen die via het Jeugdfonds kunnen sporten. Hij ziet wat het met hen doet wanneer ze de kans krijgen om mee te doen. Sport geeft structuur, zelfvertrouwen en het gevoel dat je ergens bij hoort.
Door zijn verhaal te delen en zich in te zetten voor het Jeugdfonds laat Pieter zien wat sport kan betekenen voor jonge mensen in Breda.
Pieter maakt het mogelijk.
“Voor mij gaat muziek niet om perfectie, maar om samen zijn en samen spelen.”
Pieter Buist is professioneel vechtsporter en opleider/trainer voor buitengewoon opsporingsambtenaren (BOA). Hij groeide op in armoede en weet als geen ander hoe belangrijk het is om kansen te krijgen. Als ambassadeur van het Jeugdfonds Sport & Cultuur zet hij zich in om kinderen die kans te bieden.
“Ik begon met judo, vocht ruim honderd kickbokspartijen en ontdekte uiteindelijk MMA (Mixed Martial Arts). Maar er was ook een periode waarin ik op straat kwam te staan. Dat was een keerpunt: ik besloot mijn droom achterna te gaan. Ik had niets te verliezen. Ik zag dat succesvolle mensen zich omringen met de juiste mensen. Dus vond ik een sportschool, trainde elke dag, vond werk, betaalde mijn schulden af en bleef vechten – letterlijk en figuurlijk. Uiteindelijk werd ik kampioen, opnieuw en opnieuw, tot ik er mijn brood mee kon verdienen.”
“Ik vind het een eer om ambassadeur te zijn, want ik weet hoe belangrijk het is dat kinderen kunnen sporten. Mijn familie kon zich geen kickbokslessen veroorloven, maar ik mocht tóch meedoen met de wedstrijdgroep. Dat was de eerste keer dat ik ergens goed in was. Toen wij de contributie niet konden betalen, huilde ik in de sportschool. Mijn trainer zag dat en gaf me een kans: als ik hielp met het opbouwen van de boksringen, mocht ik blijven trainen. Dat harde werken heeft me gevormd. Sport kan echt het verschil maken in een leven.”
Als je opgroeit zonder geld, sta je achter en voel je je buitengesloten, is mijn ervaring. Sport betekent dan zoveel meer dan alleen bewegen – het brengt je discipline, respect, doorzettingsvermogen en een groep mensen die je vooruithelpen. Voor een kind dat het moeilijk heeft, kan sport een houvast zijn. Ik zie dat in de blik van kinderen die worstelen met zichzelf. Als ik er als ambassadeur voor kan zorgen dat zo’n jongen of meisje ziet dat het ook anders kan, dan is mijn missie geslaagd.
Als je opgroeit zonder geld, sta je achter en voel je je buitengesloten. Sport betekent dan zoveel meer dan alleen bewegen – het brengt je discipline, respect, doorzettingsvermogen en een groep mensen die je vooruithelpen.
“Laatst kwam ik een jongen tegen met een succesvol eigen bedrijf. Ik kende hem nog van vroeger, toen hij het ontzettend zwaar had. Dankzij een sportprogramma heeft hij zijn leven kunnen omdraaien. Zelf heb ik sport ook gebruikt om mijn leven te verbeteren, en zonder dat ik het doorhad, ben ik een voorbeeld geworden. Dat besef komt pas als anderen het tegen me zeggen.”
“Schaamte speelt een grote rol, soms voel ik dat nog steeds. Kinderen en ouders vragen niet makkelijk om hulp, terwijl die er wél is. Dat is waarom het Jeugdfonds zo belangrijk is. Het doorbreekt de vicieuze cirkel. Sport of muziek maken betekent ook even ontsnappen aan zorgen en stress. En dat gun ik ieder kind. En wat denk je van zwemles, waar het Jeugdfonds zoveel kinderen mee helpt. Dat is echt uniek aan Nederland, dat bijna iedereen kan zwemmen. Zulke dingen moeten voor ieder kind bereikbaar zijn.”
Wat is je favoriete sport? MMA (Mixed Martial Arts) natuurlijk!
Favoriete liedje? Op dit moment is dat “Bachata Rosa” van Juan Luis Guerra, dankzij mijn Spaanse vriendin.
Waar ben je trots op? Op mijn wereldtitel in 2019, dat ik full time pro werd, en dat ik recent weer geluk in de liefde heb gevonden.
Wat doe je als je 1 miljoen wint? Slim investeren, zodat het blijft groeien en ik er zelf van kan leven maar ook anderen ermee kan helpen. Ik kom uit armoede dus financiële stabiliteit en het voorkomen van geldstress is een heel concreet doel.
Wat gun je kinderen in Breda? De kans om zichzelf te ontdekken. Talentontwikkeling zou voor ieder kind vanzelfsprekend moeten zijn. Dat kan het verschil maken tussen vastlopen of een toekomst opbouwen.
Tony Demelinne is trotse ambassadeur van Jeugdfonds Sport & Cultuur Fryslân. Als ijshockeyer bij Unis Flyers, ervaart hij elke dag hoe waardevol sport is. Maar vroeger was dat niet vanzelfsprekend: “Als ik op mijn 12e niet in het eerste team was gekomen, hadden mijn ouders mijn sport niet meer kunnen betalen.”
Nu zet hij zich als ambassadeur in om alle kinderen de kans te geven om lid te worden van een club, ook als er thuis niet genoeg geld voor is. Want sport zou voor iedereen toegankelijk moeten zijn!
Bij de Unis Flyers, dé topclub in de sfeervolle ambiance van Thialf, kan Tony zijn passie volgen. En die kans gunt hij ieder kind.
Bekijk hoe Tony zich inzet voor het Jeugdfonds in deze video [link].
“Ik heb heel veel meegemaakt in mijn jeugd. Vanaf het moment dat ik op karate zat, veranderde mijn leven”, zo vertelt Diego Nibte. Diego was het allereerste kind dat dankzij het -toenmalig- Jeugdsportfonds kon sporten. Inmiddels alweer 25 jaar geleden, tijd voor een terugblik!
“Ik was als kind een klein lief dikkertje, heel onschuldig en heel onzeker, geen idee van kwaad op deze wereld. Ik was kwetsbaar voor pesterijen, die begonnen toen ik 8 of 9 was. Ik werd verbaal en fysiek aangevallen door verschillende kinderen uit allerlei groepen, zowel in de buurt als op school, de grootste pesterijen kwamen van de oudere kinderen. Ik ben enig kind en ik vertelde altijd alles aan mijn moeder, zij wist van het pesten. Op een dag was het genoeg en is ze het gesprek aangegaan met de directie, de betrokken juffen van mijn school en ook met de ouders van de kinderen die mij pestten. Ik kreeg een andere klas met andere pauzes, maar dat bood weinig oplossing.”
“Mijn moeder wilde graag dat ik aan sport ging doen omdat ik overgewicht had, maar daar was geen geld voor. Ze werkte op kantoor van het bureau Jeugdzorg Kraaiennest, waar ik veel kwam, en daar werkte Harry Postma ook. Het Jeugdsportfonds Amsterdam was inmiddels een feit en oprichter Harry kwam zelf bij ons thuis om te vertellen dat ik mij -als allereerste- mocht aanmelden. Ik kon toen kiezen uit voetbal, judo of karate en wist meteen dat het karate zou worden.
DIEGO: Iedereen verdient de kans om te sporten. Sterker nog, sporten zou gewoon gratis moeten zijn.
“Ik herinner me nog heel goed de eerste keer dat ik op de sportschool van Ludwig Kotzebue kwam. Ik zag sporters sparren en met een hele simpele voetveeg werd iemand zomaar onderuit gehaald. Ik dacht dat is vet, dat wil ik ook.
Ludwig zelf was een beer van een man, zo breed als een deur, echt iemand om tegen op te kijken, een grote vechtsporter. Ik heb 10 jaar bij hem getraind, 1 á 2 keer per week, tot aan de blauwe band met drie bruine slippen. Ik heb bekers, vaantjes en toernooitjes gewonnen. Er komt veel kracht kijken bij karate, dus je wordt sterker en fitter.”
“Je wordt sterker door de technieken die je leert bij het vechten, je leert je eigen kracht kennen maar als je echt kracht hebt dan wil je liever zelf niet beginnen met vechten. Er werd voor en na school veel gevochten, elkaar uitdagen, uitlokken. Inmiddels was ik een stuk sterker en als ze echt mijn grens over gingen dan kon ik mezelf verdedigen. Zo kreeg ik respect en was het pesten afgelopen. Later heb ik ook aan verschillende andere vechtsporten gedaan, waardoor ik vooral geleerd heb mezelf te beheersen”.
Sporten is goed voor je gezondheid en karaktervorming
“Als mijn moeder en tantes gingen opruimen en schoonmaken stond de soul-muziek keihard aan. Er was altijd muziek bij ons thuis. Veel van mijn vrienden zitten in de muziek, voor hen ben ik een soort coach/adviseur. Ook heb ik heb altijd getekend, voornamelijk animaties, figuren uit allerlei tekenfilms ook Japanse. Ik heb 8 jaar les gehad op de teken academie op de Overtoomse Sluis, van een vriendin van mijn moeder. Ik heb altijd en overal een klein schriftje bij me en maak ik van bijzondere mensen om mij heen een animatie figuur. Muziek en tekenen maken mijn leven mooier”.
“Ik heb veel te danken aan Harry Postma, hij was een soort vaderfiguur voor mij. Hij vroeg mij vaak mee naar allerlei presentaties en promoties voor het Jeugdfonds. In de arena, bij de ABN-Amro, bij het 10-jarig jubileum met Bert van Marwijk, bij het 50.000ste kind dat ging sporten via het Jeugdfonds en ook nog bij het TV programma koffietijd. Afgelopen 4 juni tijdens het 25-jarig jubileum van het Jeugdfonds Sport & Cultuur Amsterdam, mocht ik weer vertellen hoe het meedoen aan sport mijn leven heeft veranderd. Ik vond het leuk om Harry weer te zien en ook heel mooi dat mijn karatemeester er was. Ik had hem 13 jaar niet meer gezien en Ik kreeg meteen weer die lading van respect over me heen net als toen ik een kleine jongentje was. Ik voel me echt een ambassadeur van het Jeugdfonds en ik wil graag weer een actieve rol gaan spelen”, zo benadrukt Diego enthousiast.
Ik kan me geen leven meer voorstellen zonder sport, muziek en tekenen
Lucas en Arthur Jussen zijn een van de meest gevraagde pianoduo’s van deze tijd. De broers zijn ook één van Nederlands bekendste ambassadeurs als het gaat om klassieke muziek en hebben een prachtige internationale carrière. Ondanks hun drukke, met concerten en opnames gevulde bestaan, zijn ze ook ambassadeur van het Jeugdfonds Sport & Cultuur.
De broers zijn opgegroeid in een gezin waar alles was. Tennis, klassiek muziek, popmuziek. “Dat was totaal vanzelfsprekend. Maar we realiseren ons ook dat het voor heel veel kinderen helemaal niet vanzelfsprekend is. Dat ze dan via het Jeugdfonds wel de kans krijgen om mee te doen, is geweldig. Weet je, als je de kans krijgt kennis te maken met verschillende facetten van het leven, zoals sport, muziek, sociale contacten, daar groei je van. Je leert de wereld beter kennen. En je hoeft er niet altijd wat mee te doen maar het is wel belangrijk dat je er kennis mee maakt en kunt kiezen.”
Als je iets wilt bereiken, moet je er hard voor werken en zijn er ook dingen die je niet kunt doen. Is er ooit het gevoel geweest dat ze iets gemist hebben? “Natuurlijk zijn er wel eens verjaardagen van familie of vrienden waar we niet bij kunnen zijn. Maar dan is het wel extra leuk als we er wél bij zijn,” lacht Lucas. “We hebben absoluut niet het gevoel dat we veel hebben moeten opofferen. We krijgen er zoveel voor terug. En als je ergens goed in wilt worden, of dat nou voetballer of pianist is, dan vraagt dat om doorzettingsvermogen en discipline. Natuurlijk moet je er af en toe iets voor laten, maar dat is wel voor iets waar je zielsveel van houdt. Bovendien hebben onze ouders die balans altijd goed in de gaten gehouden. Zij hebben er goed op gelet dat we juist wél naar vriendjes of uitgingen op vrijdagavond. Pianospelen is ons leven maar ons leven bestaat niet alleen uit pianospelen.”
De broers spelen klassieke muziek maar houden van veel meer stijlen. Arthur: “Ook dat hebben we van thuis meegekregen. Er was altijd muziek. Niet alleen klassiek maar van alles, van Stevie Wonder tot Frank Sinatra en Udo Jürgens. Muziek waar we nog steeds gek op zijn, vooral Frank Sinatra, Bruno Mars en Whitney Houston vinden we fantastisch.”
We hopen echt dat we ons steentje bij kunnen dragen aan het werk van het Jeugdfonds. Het is zo belangrijk dat kinderen zich kunnen ontwikkelen. En dat begint thuis. Dat je een keer meegenomen wordt naar muziek, balletles of een voetbalwedstrijd. Dan kan ineens het kwartje vallen en kan dat belangrijk worden in je leven. Dan is het ook fijn ervoor te gaan en je best te doen om beter te worden. Wij hebben gemerkt, hoe beter je wordt, hoe leuker het wordt. Als je maar iets vindt dat je mooi en leuk vindt!”
Mariska Beijer is professioneel rolstoelbasketbalster en met het Nederlands team huidig Europees-, Wereld- en Paralympisch Kampioen! Een ongekende prestatie. Daarnaast is ze afgestudeerd in Marketing en werkt ze als zzp-er voor o.a. stichting BEN om de beeldvorming van rolstoelbasketbal te verbeteren in Nederland.
Sinds 2010 is Mariska verhuisd naar Gelderland om voltijd te kunnen trainen en daarin heeft ze de weg naar de topsport meer dan ooit gevonden. Ik hoop er als ambassadeur aan bij te dragen dat de drempel voor ouders lager wordt om (financiële) hulp te vragen bij Jeugdfonds Sport en Cultuur. Door deze stap te zetten bied je je kind een geweldige kans.
Als kind groeide ik op in een gebroken gezin, mijn ouders scheidde al op jonge leeftijd. We konden rondkomen, maar om het benzinegeld te betalen om mij naar trainen te brengen, was mijn moeder afhankelijk van het Sportfonds uit Den Helder. Dankzij dit steuntje in de rug ben ik uiteindelijk uitgegroeid tot een sportief, sociaal en gelukkig mens.
Sport geeft toegang tot sociale contacten. Op een sportveld leer je hoe je om moet gaan met mensen, hoe je om moet gaan met tegenslagen, maar ook hoe het voelt om te overwinnen. Sport is zoveel meer dan bewegen.
Iedereen moet kunnen sporten. Dit moet niet afhankelijk zijn van je ouders of dat zij de sportles kunnen betalen of dat je geen vervoer hebt. Daarom vind ik het werk dat Jeugdfonds Sport en Cultuur doet zo belangrijk. Dankzij het lokale contact kunnen ze de jeugd helpen waar dat nodig is.
Ik wil dan ook tegen ouders zeggen dat ik snap dat de drempel om (financiële) hulp te vragen soms hoog is, maar door toch de stap te zetten bied je je kind een geweldige kans. Er is meer mogelijk dan je wellicht op voorhanden denkt.
Het is mooi om rolmodel te zijn, zeker als je met een fysieke beperking afhankelijk was van een Sportfonds en daarmee de absolute top hebt bereikt. De mogelijkheden zijn er, maar in sommige gevallen moet je wel hulp krijgen of vragen om op weg te komen.
Die hulp heeft veel dromen van mij uit laten komen. En of ik nog meer dromen heb voor de toekomst? Mijn droom is om zo lang mogelijk de beste te blijven met het Nederlands team. Daarnaast wil ik met zoveel mogelijk mensen rolstoelbasketballen. Dat doe ik door middel van workshops, zodat ze de sport beleven en ik hen kan laten zien hoe gaaf Paralympische sport is. Voor Nederland hoop ik dat er meer kinderen/mensen gaan sporten én dan natuurlijk vooral rolstoelbasketballen. Want dat is uiteraard de allerleukste sport!
Björn Koreman is professioneel hardloper. Hij wil graag kinderen inspireren, motiveren en laten zien dat er met de juiste instelling heel veel mogelijk is! In zijn jeugd zat Björn 15 jaar lang op handbal. Sporten was in zijn jeugd erg belangrijk, vooral voor de vriendschappen die hij bij de handbal opbouwde. Zijn vrienden en handbal waren onlosmakelijk met elkaar verbonden, zowel tijdens als na het sporten. Als hij terug denkt aan zijn jeugd, dan denkt hij vooral terug aan de mensen met wie hij sportte en het plezier. Op zijn 21ste is hij gestart met hardlopen. Een sportieve uitdaging die er toe heeft geleid dat hij nu professioneel hardloper is. Hiermee wil hij kinderen inspireren: je kunt op iedere leeftijd beginnen met een sport. Hardlopen geeft hem een gevoel van vrijheid. Je maakt er je hoofd mee leeg, omdat je lekker bezig bent met je sport. De ontspanning, het maken van vrienden en het delen van je passie met anderen, dat gunt hij ieder kind!
Het ontwikkelen van (sociale) vaardigheden door te sporten, zeker als je dit in teamverband doet, helpt kinderen heel erg in hun verdere ontwikkeling en maatschappelijke of sportcarrière. Bij topsport ziet hij kinderen die vanaf hun 12de zo geïsoleerd zijn, omdat ze bepaalde sociale vaardigheden missen. De motivatie van Björn voor zijn sport is heel duidelijk: Ik wil nooit verliezen. Een echte winnaarsmentaliteit. Soms was dat ook lastig vroeger, want als je in een team speelt doe je het samen. Als een ander niet goed speelde, kon hij daar erg van balen. Daar heeft hij veel van geleerd.
Björn vindt het belangrijk dat kinderen vanaf jonge leeftijd minder achter een beeldscherm zitten maar juist meer gaan sporten en bewegen. Dat ze naar buiten gaan in plaatst van op social media. Aan de andere kant realiseert hij zich ook dat hij social media nodig heeft om kinderen te bereiken. Via Tiktok probeert hij kinderen te enthousiasmeren en in beweging te krijgen. Om kinderen te laten sporten zijn de ouders erg belangrijk. Ouders moeten meer betrokken worden en zijn, zij moeten zich bewust zijn van de noodzaak en het belang van sporten voor het lichaam, de gezondheid en ontwikkeling van hun kind. Om deze bewustwording bij jongeren te creëren geeft Björn zelf lezingen op middelbare scholen.
De deelname aan de sport moet erg laagdrempelig zijn. Doordat het Jeugdfonds Sport & Cultuur de contributie en attributen betaald, is een belangrijke drempel al weggenomen. Zo kan ieder kind meedoen! Door als ouder hier gebruik van te maken, help je je kind nu en op latere leeftijd.
Ieder kind moet kunnen sporten, mee kunnen doen, vrienden kunnen maken en zich kunnen ontwikkelen!
Als laatste wil hij meegeven hoe leidend sport in je leven kan zijn. Sport blijft een rol spelen. Het wordt een soort identiteit. Voor alle mensen om hem heen, is sport een rode draad in het leven wat altijd terug komt. Omdat hij iedereen mooie dingen en doelen brengt. Voor ieder persoonlijk: record, je (weer) kind voelen, gezondheid. Sport hoort er bij!
Ieder kind moet kunnen sporten, mee kunnen doen, vrienden kunnen maken en zich kunnen ontwikkelen!
Hoe oud ben je? 33 jaar.
Wat is je favoriete sport? Hardlopen. Ik vind alle sporten leuk om te kijken zoals darten, handbal en tennis.
Wat is je favoriete lied? Ik ga voor Callifornication van de Red Hot Chilli Pepers, omdat ik vroeger met mijn handbalteam naar een concert van hen ben geweest en dit lied sindsdien altijd terugkomt.
Waar ben je het meest trots op? Het winnen van de Marathon in Wenen met een tijd van 2:11.07. Hiermee behaalde ik het Olympische limiet en ik won de Marathon!
Wat zou je doen als je een miljoen in de loterij wint? Leuke dingen doen met mijn familie zoals op vakantie gaan. Samen mooie herinneringen maken.
Wat gun je kinderen in Breda? Dat sport toegankelijk is voor iedereen.
kinderen en jongeren werden in 2025 via ons lid van een club.
kinderen en jongeren werden in 2025 via ons lid van een sportclub.
kinderen en jongeren werden in 2025 via ons lid van een cultuurclub.
uitgegeven sport- en cultuurattributen in 2025.